Yalnizligim dedi
asker, sahip oldugum tek seyim. Kimi kimsesi yoktu gercekten, mali mülkü de
yoktu. Bir paket sigarasi vardi cebinde, delicesine sevdigi. Cikardi yakti bir
tane sigara gecenin karanligina. Elleriyle siper etti atesi, cünkü bilirdiki en
ufak bir isik bile rahatsiz ederdi karanliktakileri. Veryansin ates dedi asker
bir anlik heyecanla. Sonra dediklerinden korktu, gitti bir agacin gözükmeyen
gölgesine oturdu. Yalnizligi ile yalnizdi. Hayalleri onun günlük ihtiyaciydi.
Onlarla beslenirdi ama ucu ucuna yeterdi hayatta kalmasina. Peki ama hayalleri,
hayalleri askerin degil miydi? Hayir degildi. Hayaller dedi, yaslanmaktan
yaslanmis bir yalnizlik zamaninda, baskalarinin gölgeleridir, hafizamizda iz
birakan. Asker kalkti ayaga. Belini dogrulttu alacakaranlikta. Gün doguyordu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder