Hikayenin Anatomisi

Rüzgarlar anilarini tasirdi bir ana karakterin. Bir baska ana karakter ise bir rüzgar avina cikmisti, sevdigine haber salabilmek icin. Yan karakterler mutsuzdular. Onlarin da hikayeleri vardi, ana karakterlerden daha anlatilasi, onlarinkinden daha derin yasanmis anilari vardi. Mekan ve zaman ise umursamazdi cogunlukla olan biteni. Onlar icin anlatilandan daha onemliydi surekli orada olmak. Sanki her seyin farkinda ama olan bitene müdahale etmeme gayesinde olan yaslilar gibi dururlardi bir kösesinde en renkli hikayelerin.  Tasvirler de sürekli topraktan fiskiran yoncalar gibidir. Onlarsiz toprak cok daha kuru, cok daha bayattir. Peki ya yazar, yazar nesi olur bir hikayenin? Yazar bir hikayenin icinde bir nefes alis verisidir bir karakterin. Bir cicegin özüne ulasan bir aridir. Yagmurdan sonraki toprak kokusudur yazar, var olup olmadigi belli olmayan. Bir yazar, baska birinin sildigi unutulmus bir karakterdir artik okunmayan bir hikayenin icinde.