11 Nisan 2013 Perşembe

Savas ve gelip giden Anilar Üstüne


Size savasla ilgili bir ani anlatayim mi dedi dede torunlarina, anlat dedi torunlar hepbiragizdan. Dede bogazini temizledi, gidip gelen aklini toparlamaya calisti. Gözlüklerini düzeltti ve cocuklara sinsice bir bakis atti. Savas dedi dede, dede dedi torun, daha yuksek duyamiyoruz sesini. Bir daha savas dedi dede, savasla ilgili anim, olsaydi eger, ne su an siz olurdunuz, ne de ben size bu aniyi anlatabiliyor olurdum. Savas hakkinda soyleyecegim tek sey, yangindan en son onu kurtarin, hatta birakin yansin.

9 Nisan 2013 Salı

En Güzel Hikaye


En güzel hikayem neydi diye düsündü bir yazar. Gök gürledi o an. Yagmur damlaciklari pencereye vurmaya basladi, ay isigi odadan iceri süzülüyordu. Tahammülü yoktu yazarin güzel seylere, kapatti pencereyi, yagmur damlalarinin sesine tikadi kulaklarini ve bir daha düsünmeye basladi en güzel hikayesi hangisiydi. Aklindan iki üc yasanmis olay, üc dört kurmaca hikaye gecti. Sonra baska yazarlardan okuduklari geldi aklina. Hic biri tatmin edemedi onu. Aklinda bir karga, kurgulanmis bir fablin icinde bir nara atti. Yazarin kulaklari cinladi. Bir parca peynir verdi kargaya susmasi icin. Yemedi peyniri karga, uctu gitti kendiliginden. Asklarini dusundu yazar ve sonra düslerini, sonra ikisinin karismakta oldugunu farketti birbirine. Durduramadi düsmekte olan bir cocugu ve ucmakta olan bir menekse yoluna devam etti rüzgarla. Tirnaklarina bakti yazar. Nasilda paramparcaydi. Önce bir yildirim aydinlatti ortaligi ve bir daha gök gürledi. Yildirim bu sefer aklina düstü yazarin ve parcalar oturdu yerine o an. En güzel hikayem dedi yazar, bir sonraki hikayem olacak. 

3 Nisan 2013 Çarşamba

Buğulu İmgeler



Atiyorum kelimlerini artik. Tahammülüm yok. Konusmalar anlamsiz, ici bos bir gurultu. Ugultudur artik sadece kulaklarimda cinlayan ve aklimda dolasan imgeler bugulu. Gecmis ve gelecek yoktular, sadece su an diyecek kadar bile inanmiyorum anlara. Ve bir gökkusaginin katledildigi topraklarda, duyuyorum huzunlu agidini bulutlurin. Tersyuz olmus bir gökyüzünün vefasiz bekcisiyim gecelerde ve cocukca inaniyorum hala gunesin dogusuna. Rüzgar mesela, hala haberler getirir bana uzaklardan, kokular getirir duymadigim daglarin eteklerinden, ve bahar yagmurunun altinda islanan gölgeme, kaybettigi eski bir dostunu getirir. Gölgeler ki onlar bile cekip gitmeyi tercih ettiler bu gece vakti. Artik ben hic durmam burada.