EVVELA

Sen eskiden „evvela“ derdin hani.

Ne güzel sözmüs meger „evvela“.

Evvela ögrenmeli insan

hic bir sey dogustan ogrenilmez. -Sevgi bile-

Bir gülüsün vardi, sanki denizlerdeki dalgalari gorurdum gözlerinde

Ve o gözler ki neler görmüs kim bilir

Ve nelere katlanmis tahmin bile edemem.

-Gözlerin gördügü acilari eller anlamaz-

Ve ellerin, emegin hamuruyla yogrulmus

saclarin alin teriyle islanmis

yillarla kirlasmis bembeyaz olmus belki de.

Sesin bile bir baska cikardi.

Islik da calardin hani

ama oyle keyifle sarki söylemek icin degil hem de hic degil

aksine insanlari sagir eden ugultuyu bastirmak icin bazan

O ugultudan bir tek ikimiz duyardik feryatlarini insanlarin

Ama bir tek sen cevap verebilrdin onlara.

Sozlerin hala yankilanir kulaklarimda

Özlüyorum seni be usta. 

Kemal Korkutan